|
Milan Turkovič w Krakowskiej Filharmonii
MILAN TURKOVIČ - urodził się w austriacko-chorwackiej rodzinie, dorastał w Wiedniu. Jest członkiem wiedeńskiego Concentus Musicus, a także Chamber Music Society of Lincoln Center w Nowym Jorku. Dyrygował w Wiedniu, Salzburgu, Grazu, Mediolanie, Wenecji, Florencji, Rzymie, Londynie, Nowym Jorku, Osace i Brisbane, takimi orkiestrami jak: Wiedeńska Orkiestra Symfoniczna, Orkiestra Symfoniczna Austriackiego Radia w Wiedniu, Camerata Salzburg, Orchestra di Padova, Rzymska Orkiestra Symfoniczna, Orkiestra Symfoniczna im. Giuseppe Verdiego z Mediolanu, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra czy Narodowa Orkiestra Symfoniczna z Tajwanu. Wydanie ważnego japońskiego magazynu muzycznego ongaku no tomo z sierpnia 2009 r. wymienia Turkoviča jako jednego z dwudziestu najbardziej interesujących dyrygentów na tokijskiej scenie muzycznej.
Milan Turkovič wystąpił jako solista w niemalże wszystkich muzycznych ośrodkach na świecie z wieloma uznanymi orkiestrami (Wiedeńska Orkiestra Symfoniczna, Sztokholmska Orkiestra Filharmoniczna, Orkiestra Symfoniczna w Bambergu, Orkiestra Kameralna w Stuttgarcie, Monachijska Orkiestra Filharmoniczna, I Solisti Italiani, Orchestre de la Suisse Romande, Camerata Academica, Orkiestra Symfoniczna w Chicago, Orkiestra Symfoniczna w Saint Louis, Orkiestra Festiwalu Mostly Mozart w Nowym Jorku, English Consort, NHK Symphony Orchestra w Tokio oraz Orkiestra Kameralna im. F. Liszta w Budapeszcie). Współpracował m.in. z dyrygentami takimi jak: Eschenbach, Giulini, Harnoncourt, Marriner, Pinnock, Sawallisch, Stein czy Vegh. Milan Turkovič jest regularnym gościem ważnych międzynarodowych festiwali, m.in. w Salzburgu, Wiedniu, Lucernie, Lockenhaus, Prades, Pradze, Nowym Jorku, Santa Fe, Portland, a także w Osace, Sapporo i Kusatsu w Japonii.
Jego dyskografia obejmuje obecnie 6 płyt CD z nagraniami w roli dyrygenta, 15 albumów z repertuarem solowym, 26 płyt z muzyką kameralną oraz ponad 200 płyt CD wraz z Concentus Musicus. Cztery razy nagrywał koncert Mozarta na fagot; podczas trzeciego nagrania grał na instrumencie z epoki, a orkiestrą dyrygował Nikolaus Harnoncourt. Ostatnie nagrania zawierają koncerty Carla Marii von Webera (wraz z N. Marrinerem), kwintet na fagot i smyczki pt. Meeelaan Wyntona Marsalisa (skomponowany dla Turkoviča) oraz podwójny album CD zatytułowany Bassoon Extravaganza. Na ostatniej płycie CD dyryguje trzema symfoniami Haydna. Milan Turkovič jest także autorem 3 książek (w jęz. niem.). Książka poświęcona zespołowi Concentus Musicus z Wiednia z okazji jego pięćdziesiątego jubileuszu ukazała się również w przekładzie japońskim.
KONCERT SYMFONICZNY
30 kwietnia 2010 (piątek) godz. 19.00
Sala Filharmonii
W y k o n a w c y :
Orkiestra Filharmonii Krakowskiej
Milan Turkovič – dyrygent
P r o g r a m :
Wolfgang Amadeus MOZART (1756-1791)
Serenada B-dur “Gran partita” KV 361 (371a)
Largo. Allegro molto
Menuet
Adagio
Menuet
Adagio
Allegretto
Allegro molto
***
Joseph HAYDN (1732-1809)
Symfonia C-dur nr 90 Hob. I:90
Adagio. Allegro assai
Andante
Menuet
Allegro assai
W przyszłym tygodniu w Filharmonii im. K. Syzmanowskiego odbędzie się jeden abonamentowy koncert symfoniczny - w piątek 30 kwietnia o godz. 19.00. Wraz z Orkiestrą Filharmonii Krakowskiej wystąpi Milan Turkovič - artysta znany na arenie międzynarodowej przede wszystkim jako solista fagocista, ale także odnoszący sukcesy jako dyrygent. W tym właśnie charakterze wystąpi na estradzie Filharmonii Krakowskiej, prowadząc koncert, w programie którego usłyszymy Serenadę B-dur “Gran partita” KV 361 (371a) Wolfganga Amadeusa Mozarta oraz Symfonię C-dur nr 90 Hob. I:90 Josepha Haydna.
Józef Haydn był o dwadzieścia cztery lata starszy od Wolfganga Amadeusza Mozarta. Spora różnica wieku nie przeszkodziła tym muzykom w nawiązaniu prawdziwie serdecznych kontaktów. Obaj w listach do przyjaciół wspominali, że zażyłość ta wynikała w głównej mierze z podziwu, jakim wzajemnie się darzyli. Po raz ostatni spotkali się w Wiedniu, w grudniu 1790, tuż przed wyjazdem Haydna do Anglii. W rok później Mozart już nie żył. Wieść o jego śmierci zastała Haydna w Londynie. W jednym z listów napisał: "Nie mogę uwierzyć, że Opatrzność tak szybko powołała Go do siebie; nieprędko pojawi się następca Mozarta."
Obaj kompozytorzy byli członkami lóż masońskich, przy czym Mozart aktywnym (w 1784 przyjęto go do loży "Zur Wohltätigkeit" - "Dobroczynność"), a Haydn raczej biernym (w loży "Concord"). Mozarta Gran partita (KV 361) powstała najprawdopodobniej w 1781 lub 1782 roku. Zamawiającym dzieło był jeden z "braci" Mozarta, Anton Stadler. Haydna Symfonia C-dur, nr 90, to z kolei utwór napisany na życzenie jednego z prominentnych masonów, hrabiego d'Ogny, w 1788. Wykonano ją podczas cyklu koncertów w loży "Olimp". Dwa mistrzowskie dzieła instrumentalne doskonale ukazują istotne różnice stylu kompozytorskich wypowiedzi Mozarta i Haydna. Warto też podkreślić fakt, że zespoły muzyczne znajdujące się pod pieczą wielu stowarzyszeń masońskich stanowiły w owym czasie artystyczną elitę. Najpewniej z tej racji zarówno Gran partita (przeznaczona jest na zespół złożony z dwóch obojów, dwóch klarnetów, dwóch rożków basetowych, dwóch fagotów, czterech rogów i kontrabasu niekiedy zastępowanego kontrafagotem), jak i Symfonia nr 90 są także dla współczesnych instrumentalistów nie lada wyzwaniem.
Serdecznie zapraszamy!
oraz www.filharmonia.krakow.pl
|
|